Waar ik me zorgen over maak is dat veel bedrijven/organisatie hun werkzaamheden of bedrijf naar het buitenland verplaatsen. Bijv. India etc. Hoe gaat de vakbond hier mee om?
I

Ik ben blij dat de vakbond zich ook profileert voor professionals. TOP
Ik heb op jullie website gekeken en dit is de info waar ik als IT’er behoefte aan heb.

Klinkt wellicht paradoxaal of tegendraads, maar probeer de algemene verscheidendheid van kennis over elkaars beroep/werk zoveel als mogelijk te bundelen, zodat uitgedragen wordt dat de onderlinge maatschappelijke samenhang van mensen van belang is en daardoor wellicht in zekere mate geborgd blijft.

vr.groet Peter Butzelaar

Beste Piet,
Het is zuur, maar je kan in je proeftijd ontslagen worden. Vraag direct een Ww uitkering aan en informeer naar de mogelijhkheden voor omscholing. Misschien kun je ook rechten ontlenen aan een Sociaal Plan bij je werkgever van voor 1 september. Vaak staat daar wel iets in als je getroffen wordt door tegenslagen in je nieuwe werk.
Succes! Willem Jan

Carla, ik deel je zorg helemaal en ben net als jij verontwaardigd. Van een bedrijf als Aegon mag je verwachten dat het mét de mensen de toekomst in wil gaan. Nu lijkt het erop dat een deel van de mensen wordt weggestuurd en dat andere mensen worden aangetrokken. Dat kan en mag de beodleing niet zijn. Dat er bij reorganisaties mensen moeten afvloeien begrijp ik. Maar dan wel alle huidige mensen een eerlijke kans geven op de nieuwe plaatsen terecht te komen. Daar zijn we als FNV Bondgenoten hard mee bezig. Het enige dat telt is of verwacht mag worden je het nieuwe werk naar behoren kan doen. Willem Jan Boot, onderhandelaar bij Aegon

Afgelopen vrijdag 14 okt heb ik ontslag gekregen per telefoon terwijl ik in het ziekenhuis lig met diabetes. Dit is plotseling uit gekomen mijn teen is geamputeerd en het gaat zeker nog een half jaar duren voordat ik weer kan lopen met speciaal schoeisel. Ik ben 1 sep begonnen bij deze werkgever sporthotel Iselmar in Lemmer, het mag in de proefperiode iemand ontslaan. Wanneer ik weer beter ben mag ik weer terug komen maar ik kan zeer waarschijnlijk mijn beroep van gastheer niet meer uitoefenen. Graag zou ik willen omscholen naar hotelreceptie/sales. Mijn vraag is nu zijn hier mogelijkheden voor met subsidie?
vr gr Piet Roffel

Te horen gekregen dat ik boventallig ben.
Ik kan solliciteren op mijn huidige functie.
Mijn functie zal verdwijnen hoe zo dan solliciteren op mijn huidige functie ???
bij ons gaan er 277 functie’s weg en komen er 251 voor terug. Iedereen kan solliciteren. Functie zal wijzigen alleen is het zo dat ze op dit moment nog niet weten hoe ?? en als je niet aangenomen wordt lig je er op 01-01-2012 uit. Raar dat ze gaan reoganiseren, functie’s veranderen maar nu nog niet weten hoe???
het is zelfs zo dat ze de 251 functie’s niet door aegon personeel hoeven op te vullen maar dit mogen ook mensen van buitenaf zijn. Vind ik een rare ontwikkeling. Volgens wij willen ze van de oudere af om jonger en goedkoper personeel aan te nemen. Leek om te horen dat je na 33 jaar hard werken te duur bent.

Kan het zomaar dat er bijvoorbeeld maar 151 aegon personeel aangenomen wordt en dan 100 mensen van buiten af????

Is het niet zo dat de vakbonden hierop moeten letten.

ik heb afgelopen vrijdag te horen gekregen dat ik een andere baan moet gaan zoeken ze vroegen mij hoe lang ik de tijd nog heb om een andere baan te vinden wilde1 jaar daar gingen hun niet mee akoort hun voorstel was 1/2 jaar ik had dus geen keus en op hun advies ben ik daarmee akoort gegaan heb wel een vast contrakt wat nu zit helemaal in zak en as ben er zo ziek van dat ik nu niet meer helder kan denken en zit nu ziek thuis ga niet ermee akoort dat ik zelf onslag neem wat nu te doen

Reorganisatie zonder sociaal plaan – gehoord van lid OR: directie spreekt informeel de wens uit ca 15% van het huidige personeelsbestand eruit te werken en daarvoor ca 7% binnen te laten in de vorm van stagiaries/trainees. Formeel wordt ook gestreefd naar forse kostenreductie (wat m.i. een blijvend streven moet zijn van elke onderneming) maar deze ionvulling is wel heel cru.

Het valt mij op (Rabobank Groep ICT) dat de managementcultuur hier erg verandert de laatste tijd. Focus op de dingen die fout gaan staat voorop. Mis je een vergadering, dan wordt je daar direct op aangesproken. Op zich kan dat natuurlijk, maar als dat het énige is wat je van je manager te horen krijgt komt dat negatief over. En demotiverend. Je kan doen wat je wilt, zet één stap buiten de schreef en je wordt ‘gepakt’.
Kritiek wordt ook niet gewaardeerd. Dit onder eigen naam posten zou geheid een gesprekje opleveren.
Al met al krijg ik de sterke indruk dat het management verwacht dat het personeel ‘meedenkt’ en hart voor de zaak heeft. Maar dan wel in hun straatje denken en niet te veel commentaar graag (“als je zelf niets beters weet hou dan je mond”). Erg jammer, en niet wat ik gewend ben van mijn werkgever.

Ik begin me nu toch zorgen te maken over mijn pensioen: het fonds bij mijn werkgever staat er nog redelijk voor, al beginnen we wel achter te lopen met indexeren. Nu dreigt het een beschikbaarpremie regeling te worden. Dan komt er wel ineens erg veel risico mijn kant op. Risico’s die ik als eenvoudige projectleider niet kan dragen.

Werkgevers in de ICT worden steeds creatiever in het gebruik van beoordelingen op een zodanige manier dat je ook wordt beoordeeld op zaken die eigenlijk niet bij je functie horen en zeker niet bij je salaris. Zo ben je zelf verantwoordelijk voor het vinden van een nieuwe opdracht als je project is afgelopen en wordt er van je verwacht dat je eigen tijd investeert in het bedrijf.
Slechte beoordeling = exit.

Bij werkgevers die de vakbond buiten de deur houden, wordt individueel onderhandeld. Een werkgever heeft daarbij een machtspositie en heeft vaak professionals in huis die niets anders doen en daar dan ook heel goed in zijn. Zo wordt bij ons (groot ICT bedrijf) op een behoorlijk dwingende manier gecommuniceerd wat er zoal van je verwacht wordt (naast het reguliere werk) en dat je daar je eigen tijd in moet investeren. Wat je daar als medewerker mee opschiet, blijft onduidelijk. Juist omdat het zo dwingend geformuleerd wordt, gaan de meeste medewerkers er maar in mee. Dat maakt het nog moeilijker voor de overige medewerkers om tegengas te geven.
Ik zou het een goede zaak vinden als het FNV zijn leden cursussen aanbiedt waar je echt goed getraind wordt in dit soort zaken. In het verleden heb ik wel eens een cursus bij FNV Formaat gevolgd. Heel nuttig, maar dat ging lang niet ver genoeg. En het hoeft helemaal niet gratis te zijn, als het maar goed is.

Om de ARBO wet hanteerbaar te maken voor tele-/thuiswerken zijn praktische handreikingen door sociale partners en overheid ontwikkeld:
Folder_HNW_Gezond_blijven.pdf en daarnaast nog Arbo_handreiking.pdf
Toevoeging redactie;
Deze tip werd door ons door een lezer en toegestuurd en past bij ons artikel over het nieuwe werken.
artikel over: regel de juiste telewerkplek en werkhouding/>

Ivm inkrimping van onze afd. (verpakking bij MSD te Boxmeer) zijn ze van plan om onze functie van teamleider te schrappen. Van de 11 personen blijven er 5 over. Deze krijgen de titel Senior Operator, wel met dien verstande dat het loon voor deze senior operators voor waarschijnlijk 2 jaar wordt bevroren en dan afgebouwd naar loon schaal 4 ipv 6 waar we nu in zitten. Kan dit zomaar, en wat kunt U ons adviseren om hiermee te doen. Het ligt nu als voorstel bij de ORI en bij Helmut Finkler. Alvast erg bedankt namens ons alle 11.

Toegevoegd door redactie:

De regeltjes over, wat wél en wat niet kan, worden in Nederland, voor wat betreft arbeidsvoorwaarden tussen werkgever en werknemer (bij ‘n CAO de vakbonden) afgesproken. In dit geval zit FNV Bondgenoten aan tafel.Er zullen gesprekken gevoerd worden over allerlei zaken. Wat gebeurt er met mensen die hun baan verliezen en wat met de mensen die achterblijven? Daar speelt wellicht ook jouw zorgpunt een rol.
Het beste is, om dat bij de collega die ter plekke namens FNV Bondgenoten aan tafel zit aan te kaarten. Ik zal jouw vraag doorzetten naar Aranka Ouwehand (A.Ouwehand@bg.fnv.nl) . Dan kan zij je exact inhoudelijk antwoord geven.
Mocht je nog verdere vragen waarop Aranka je geen antwoord kan geven kun je ook terecht bij “stel een vraag”.

Groet Ger Klinkenberg
redactie FNV Professionals
bestuurder Diensten FNV Bondgenoten Weert

Steeds vaker wordt duidelijk dat het declaratiebeleid éénzijdig wordt aangepast.
Kosten voor gebruik internet t.b.v. thuiswerken wordt steeds meer teruggedrongen en overuren worden niet langer uitbetaald mits senior approval op voorhand. Werklust wordt op deze wijze verder teruggedrongen en erg zakelijk gemaakt.

U vroeg in uw E-mail naar thema’s die ik belankrijk vind. Hierbij de thema’s die ik belangrijk vind in mijn werk:
- Loopbaan ontwikkeling
- Organiseer werk & leven
- Onderhandelen

Geachte redactie,

Ik ben werkzaam bij ICT bedrijf ATOS Origin en ben daar 29 dienstjaren in dienst. Ik wordt 10 sept. 56 jaar en zit in de detacheringstak. Ik heb inmiddels 7 maanden geen inzet bij klanten en nu gaat ATOS buiten het ICT domein en dus buiten mijn huidige functie bij bedrijven inzet voor mij proberen. Echter ik ben bang dat dit op termijn leidt tot definitief verplicht invaren bij zo’n klant waardoor ik wellicht ook al mijn (ontslag) rechten verlies. Op deze manier komen ze dan goedkoop van me af.
Graag jullie (juridisch) advies.

Vriendelijke groet,
Ton Boot

Dag Ton,
Voor Juridisch advies over zaken rondom je werk kun je altijd terecht bij FNV Bondgenoten. Dit platform is om zorgen die jullie tegen het lijf lopen te melden. In deze specifieke situatie is even de vraag wat je bedoeld met definitief invaren bij een klant. Het hangt ervan af of er sprake is van overgang van onderneming of dat er afspraken worden gemaakt over het meenemen van dienstjaren. In sommige gevallen kan dat. Je zou kunnen uitgaan van opvolgend werkgeverschap en dan kan dat eventueel. Om echter zeker te zijn hoe het exact gaat is het verstandiger om je als de situatie echt gebeurt te melden bij 0900-9690 met een vraag. Daar kan een jurist exact in jouw geval beoordelen wat er aan de hand is, als je tenminste lang genoeg lid bent.

Groet Ger Klinkenberg
vakbondsbestuurder Diensten
Redactie FNV Professionals

Op mijn bank vind er een reoganisatie plaats. Onze functie wijzigt beperkt van adviseur hypotheken & amp; vermogen naar financieel adviseur. Via een belangstellingsregistratie PBBR kun je dan aangeven of deze nieuwe (amper gewijzigde) functie ambieert. Dit is kenbaar gemaakt op een bijeenkomst waarbij een uiteenzetting op papier is uitgereikt en je binnen 1 week moet reageren en je belangstelling kenbaar maken. Je kunt niet reageren op een ander functie. Duidelijk is aangegeven dat niet gekeken wordt naar verleden maar dat de bank kijkt of men het in jou de komende jaren ziet zitten. Of je nou een goede beoordeling of PM hebt gehad in verleden of niet. Binnen enkele dagen krijg je dan in een gesprek te horen of je in de nieuwe functie verder kan. Zo niet dan val je onder Sociaal statuut en wordt er afscheid van je genomen. In principe vindt er geen krimp plaats in de huidige formatie, maar toch kan het zijn, dat het bedrijf geen vertrouwen heeft in jou en de ontslagprocedure in werking zet.
In eerste instantie dacht ik, dat dat alleen bij onze bank zo speelt, maar ik hoor nu ook op andere banken dat mensen boventallig worden verklaard en op kort termijn worden ontslagen, zonder dat er krimp in formatie plaatsvindt. De ontslagen medewerkers met jarenlang dienstverband en goede beoordeling worden zo afgedankt en door anderen vervangen. In eerste instantie door tijdelijk inhuren van personeel.

Kan dit zo allemaal? Zeker bij Rabobank die voorstaat en ook in de nieuwe CAO is aangegeven om ook de oudere medewerkers langer aan het werk te houden?

Ik kan me niet voorstellen dat de vakbond e.e.a. heeft goedgekeurd?

Vooral binnen IT bedrijven als HP, dat eenvoudig mensen weg reorganiseert, maar nog geweldige winsten maakt. Ontslaan mensen boven 50 jaar. Deze verliezen hun baan door reorganisaties en gaan daardoor vaak financieel achteruit, als ze alsnog een baan kunnen krijgen.
50 plussers zijn blijkbaar het duurste en gaan er blijkbaar ook bij voorkeur uit, 65 jaar verlengen naar een hogere leeftijd betekent daardoor alleen nog een jaar langer in de WW .

In 2007 is mijn IT-afdeling bij de Rabobank overgedragen aan een detacheringsbedrijf. Mijn arbeidscontract is overgenomen door dat detacheringsbedrijf. Op dat moment kwam mijn loopbaan tot stilstand. Tot mijn frustatie krijg ik alleen nog maar werk als senior programmeur (wat ik niet meer wil doen) en is er geen klant die mij wil inhuren als junior ontwerper (waar ik in wil doorgroeien).
Ik dacht dat een detacheringsbedrijf meer loopbaan-mogelijkheden zou bieden maar je wordt continue ingezet om hetzelfde truukje te tonen.

De reorganisatie, die is ingezet is langdurig en daarmee voor velen een lange weg van onzekerheid. Gezien de zorgvuldigheid een juiste keuze, maar voor veel mensen wel een wat lang traject. De blik op de toekomst is daarmee wel wat wazig. Een heldere kijk op de gang van zaken is dan belangrijk.

Ontslagen, overnames en publicaties die wij niet weten dat houdt mij bezig. Het is niet leuk om zn stuk in de krant te lezen, net voor de vakantie, lekker op vakantie gaan zo. We weten allemaal dat er veel gaat veranderen bij ons, maar is niet echt leuk om zoiets in de krant te lezen waar niemand van wist.

Wat mij bezighoudt:
-mentaledruk
-verschil in beoordelingen van mensen over inzet en manier van werken
-verpichtingen om in je vrije tijd dingen te doen terwijl dit via CAO anders geregeld is
-het niet houden aan gemaakte afspraken incl. CAO
-geen overuren betalen terwijl dit in de CAO duidelijk geregeld is
-te veel dingen die niet in orde zijn waardoor aanvechten moeilijk is ivm de kloof die er dan ontstaat

L.s.,
Tot en met 2009 was ik werkzaam voor Getronics Consulting en wat mij op laatst irriteerde dat de opdrachten steeds inhoudelijker minder interessant werden en steeds verder weg kwamen te liggen. Afstanden van anderhalf uur en verder enkele reis wel te verstaan werden als normaal bevonden door het management. Als ik dit bespreekbaar maakte werd het afgedaan met dat het bij het werk hoorde.

Bij mijn laatste werkgever in de ICT Simac werd het mij in stilte kwadelijk genomen dat ik niet de ambitie had om een functie hoger had. Ook werd de oren te veel gehangen naar de opdrachtgever, Frieslandbank, wat de FB wilde gebeurde al was het duidelijk dat het aan de FB lag. Ik ben eind 2009 uitgestroomd wegens boventalligheid maar de werkelijke reden was is dat ik als lastig beschouwd en niet flexibel genoeg. Simac daartegen is wel een goede werkgever op het gebied van beloning en secundaire arbeidsvoorwaarden.

Op dit moment ben ik werkzoekende en opteer voor een baan als docent in het hoger onderwijs. Laatste hoop ik binnenkort te verwerven

Ik ben 3 jaar geleden overgestapt van automatiseerder naar verzekeraar vanwege de betere opleidingsmogelijkheden. 1-maal overgestapt werd me de contractueel vastgelegde opleiding geweigerd; ik had de opleiding voor mijn huidige functie niet nodig (ik wilde een masters hebben vanwege beter carrierekansen). Nu zit ik nota bene in een herplaatsingstraject en ben vanaf 1/1 2011 mogelijk nog werkloos ook; terwijl de automatiseerder waar ik eerst werkte geen gedwongen ontslagen heeft doorgevoerd.

Daarnaast is mijn leidinggevende inhoudelijk niet zo sterk. Regelmatig verschillen wij van mening. Hij heeft – met wat personele verschuivingen – een reorganisatie kunnen misbruiken om mij aan de kant te zetten terwijl ik goed functioneer! Kan ik het helpen dat ik beter ben in ons beroep en dat hij er hierdoor slechter uit komt te zien??

Ik hoop dat de juridische afdeling van de bond me goed kan helpen bij het afwikkelen van mijn aanstaande ontslag.

Als mensen vinden dat de pensioenleeftijd omhoog moet moeten ze onderstaand verhaal maar eens lezen.
Regeren is vooruitzien. Dat er meer ouderen zouden komen t.o.v. jongere is al jaren bekend en hiervoor hadden al jaren geleden maatregelen voor moeten worden genomen. Het omslag stelsel van de AOW had allang naar een (gedeeltelijk) individueel stelsel moeten worden omgezet.

Dit is door de regeringen en ook door de FNV niet onderkent. Of de jongere nog wel solidair willen zijn met de ouderen is ook maar de vraag in deze op het individu georganiseerde samenleving.
Ik ben begonnen op 17 jarige leeftijd. De huidige jeugd krijgt een goede opleiding en begint pas tussen de 20 en 25 jaar en mogelijk later. Ze worden na een jaar in het buitenland freewheelen na hun studie zeker in de hoogopgeleide sectoren met lease auto’s een goed salaris en overige voordelen binnen het bedrijf gehaald. Ik ben begonnen met 25 gulden per week.

Onze generatie heeft de AOW van onze generatie betaald. De vraag is of de jongeren bereid zijn dit voor ons te doen. Ik ben het dan ook niet eens met de stelling dat we dit probleem niet aan de jongeren moeten laten. Wij hebben toch ook onze problemen gehad. Heeft iemand nu eigenlijk ook eens uitgerekend, wat een AOW-er de samenleving kost?

Ik heb dat wel gedaan en kom uit op 300 euro per maand. Van de AOW worden door de AOW-er huur, hypotheekrente, ziektekosten, wegenbelasting, abonnementen, gemeentelijke belastingen, energie etc. betaald. Dus van de AOW van 700 euro per maand komt er weer 400 terug in de samenleving.
Van de overige 300 wordt voedsel en andere producten gekocht o.a. benzine waar weer 20 % btw van wordt afgedragen.

Verder zijn deze mensen een bron van inkomsten voor de horeca en doen velen vrijwilligerswerk, wat anders ten koste komt van de samenleving. Denk aan oppassen op de kleinkinderen.
Tuurlijk zijn deze mensen wat betreft de gezondheid duurder dan jongere, maar daar worden weer hoogopgeleide artsen van betaald in de ziekenhuizen.
Ik blijf daarom van mening, dat de AOW op 65 jaar moet blijven en mogelijk in de verre toekomst iets verhoogd moet worden.
En we moeten eens beginnen om de AOW op een andere wijze op te laten bouwen.

Ik werk bij een bedrijf dat al jaren flinke winst maakt en de directie hoge salarissen en bonussen weet toe te kennen. Sinds vorig jaar zijn de winsten wat minder astronomisch maar nog steeds ondanks markt winst. Desondanks vorig jaar een reorganisatie gehad en dat vanuit OR van dichtbij aangezien. Door wat men tegenwoordig afspiegeling noemt zijn met name oude medewerkers ontslagen. Kennelijk een actie die door een bedrijf eenvoudig op te starten is en door met name UWV (CWI) wordt weinig in de weg gelegd. Nu ben ik zelf niet ontslagen maar wordt ook elk jaar ouder. Daarnaast baart het me ook zorgen dat bedrijven dit als ongeschreven beleid kunnen hanteren en hier niemand tegen op wil treden. Mijn idee is dat bedrijven het financieel meer moeten voelen als ze personeel op straat zetten zonder verantwoording te nemen over herinzet van deze medewerkers. Maw. indien gezorgd wordt voor een nieuwe werkgever wordt de ontslagpremie lager echter indien men zich onttrekt aan deze morele plicht dient de ontslagpremie zelfs hoger te zijn dan nu !

Door financiele tegenvallers is het bedrif waar ik werk door de banken genoodzaakt 40% van het personeel er uit te reorganiseren. 1 april is de eerste lichting er uit gegaan, ik zat bij de tweede lichting van 1 september. Er is een sociaal plan opgesteld en ik heb niet hoeven vechten voor mijn rechten zoals dat bij een vroegere werkgever wél nodig was. We werden ook geadviseerd om je als werkzoekende op te geven bij het UWV. En daar begint de ellende. De meeste collega’s hoeven pas in september terug te komen bij het UWV, van mij verlangt het UWV dat ik 1x per week een sollicitatie verricht. Dat terwijl zij hooguit pas per 1 december zouden gaan uitkeren. Op straffe van een korting ben ik genoodzaakt dit te doen. Het wordt nog vreemder, door veranderde werkzaamheden hoef ik niet per 1 september er uit maar pas per 1 januari. Het UWV denkt dat men mij vanaf half maart kan verplichten iedere week een sollicitatie te doen op straffe van een korting. Wat een organisatie is dat? Onprofessioneel, want met mijn 61 jaar krijg ik hooguit een baan op inleen basis. Dat zou dus inhouden dat ik direkt vanaf dag 1 weer moet gaan solliciteren!!!!!
Wat als mij nu een baan aangeboden wordt? Het is me dus al overkomen dat me werk voor 3 maanden is aangeboden, terwijl ik dus bij mijn huidige werkgever nog 6 maanden kan werken. Is dat dan werkweigering in de ogen van UWV?

Toegevoegd door redactie
Beste zorgpunt melder. Deze plek is bedoeld om met elkaar zorgen aan de orde te stellen. Als u een antwoord van FNV Professionals verwacht kunt u dat het beste doen via de tab stel een vraag.

Als antwoord op de laatste concrete vraag. Als u werk weigert dat eerder is afgelopen dan het contract met uw huidige werkgever is er niets aan de hand. Immers als u o de vraag zou ingaan zou u nog eerder dan nu bij het UWV moeten aankloppen.

Beste FNV,

Sinds 1998 werk ik bij de Rabobank organisatie bij verschillende lokale banken, allemaal aparte coöperaties. Mijn functie is DSI Senior Beleggingsadviseur.

Bij de Rabobank werk je full time als je 36 uur werkt. Vorig jaar heeft mijn werkgever Rabobank Vallei en Rijn laten weten het op 4 dagen 9 uur werken niet meer te willen toestaan. De OR van Rabobank Vallei en Rijn is hier op tegen.

Mijn vriend werkt in de bouw en heeft het wonder boven wonder (in zo’n mannenwereld) voor elkaar gekregen dat hij 1 dag minder per week mag werken. We zijn dus allebei 1 dag in de week vrij om voor onze dochter van 2 jaar te zorgen.

Ik dacht dat wij het goed hadden geregeld en dat onze manier van het combineren van werk en privé in de ogen van de overheid ook wordt gewaardeerd omdat we samen relatief veel uren werken. Ik werk nu full time en dat is evenveel als de mannen in dezelfde functie. Op deze manier heb ik dezelfde carrieremogelijkheden.

Mijn werkgever heeft hierover, ondanks het verzet van de OR tegen het afschaffen van 4 x 9, met alle medewerkers individuele gesprekken gevoerd. Mijn werkgever zegt af te willen van het 4 dagen 9 uur per dag werken omdat ze willen dat meer mensen meer dagen op het werk aanwezig zijn. Na een gesprek met mijn manager bleek dit niet het argument te zijn. Als ik 4 dagen 8 uur per dag wilde werken was het ook goed. Dat wil ik niet omdat ik dan als enige vrouw in mijn functie part time werk en minder goede carrieremogelijkheden heb. Bovendien is het salaris minder bij een 32 urige werkweek dan bij een 36 urige werkweek.

Ik weet dat bij zoiets dergelijks de belangen van de werkgever en de werknemer tegen elkaar moeten worden afgewogen. Ik zie de zwaarwegende belangen van mijn werkgever niet. Op onze afdeling loopt alles op rolletjes. Mijn klanten weten al jaren dat ik op vrijdag niet aanwezig ben en we hebben geen last van onderbezetting op de afdeling. Ik ben juist bang dat er bezettingsproblemen zullen gaan ontstaan als we allemaal 8 uur per dag gaan werken.

Onlangs was ik aanwezig op het vrouwenpodium in Den Haag en heb het ‘Manifest Vrouwenpodium 2010-2020′ ondertekend. Daarin staat de wens op het recht op ‘zo veel mogelijk zeggenschap over werktijden en de keuze om thuis te kunnen werken’. Hier stond enkele maanden geleden ook een artikel over in het Financieel Dagblad: “Politiek overweegt recht op flexibel werk”.

Ik vind dit een heel belangrijk issue! Ik zou de FNV willen vragen om er bij de politiek op aan te dringen om ‘het recht op flexibel werk’ in 2010 of 2011 te regelen. Op die manier bevorderen we dat meer mensen (en met name meer vrouwen) meer dagen en meer uren per week gaan werken. En dat is toch wat we willen in Nederland? Wie moet anders ons pensioen verdienen?

Hartelijke groet!

Grootste punt van zorg bij Raet blijft behoud van werkgelegenheid. Na overname van Randstad hr solutions zijn er al heel wat banen verdwenen. De vraag is hoe de integratie van het overgebleven deel van Randstad, en dan met name de mensen, wordt geïntegreerd in de vestiging Amersfoort. Wachten is op concrete voorstellen. Daarbij is de vraag van belang hoe lang het Caso onderwijssysteem (300.000 verloningen) in productie blijft.

Ik ben onder hoge druk van de werkgever akkoord gegaan met een ontslag, mondelinge toezeggingen zijn nooit na gekomen.
Wat ik later in de media heb gelezen is dat die werkgever nu voor 80% eigendom is van een dochter van de rabobank en de diverse afdelingen in plukjes worden verkocht.

Hallo,

thema thuiswerken is bij ons op de zaak een groot punt. Wat me opvalt is dat er vanuit het hogere kader gestuurd wordt op thuiswerken maar dat vooral onder collega’s onderling soms vreemd gekeken wordt naar medewerkers die ook daadwerkelijk met enige regelmaat thuiswerken. Het thuiswerken gaat gebukt onder een imago van “ga je lekker een dagje relaxen?” en “Je was gisteren toch thuis aan het werk, maar je was in de supermarkt”. Dat soort dingen.

Ik denk dan ook dat het een erg goed idee is als het hogere kader niet alleen stuurt op thuiswerken, maar ook op hoe dat thuiswerken terecht komt in de organisatie. Lang niet iedereen kan of wil er mee overweg gaan. Overigens geldt hetzelfde ook wel -in mindere mate- voor het middenkader management.

Mvg
Maurits Polak
Rabobank Nederland

Mijn bedrijf kent geen CAO. Er is dus bv geen prijscompensatie of andere collectieve arbeidsvoorwaarden.
Dit horen we steeds vaker (denk ook aan zzp’ers) Wat kunnen jullie dan toch nog doen voor deze mensen?

Het probleem “interim manager”.
De interim manager is bij ons in het bedrijf een groot fiasco. Het probleem is dat er totaal niet wordt geluisterd naar onze afdeling terwijl juist op de werkvloer bekend is wat de problemen zijn. Ook verdiept onze interim manager zich totaal niet in onze werkzaamheden en heeft daardoor een verkeerd beeld. Tot op heden is er van alle dingen die speelden 1 opgelost, andere dingen zijn opgelost nadat we een strijd moesten aangaan met nota bene de interim. Zijn inspraak in de beoordeling van onze afdeling is al helemaal onzin, hij weet niet eens wat wij doen….. Er wordt gekeken naar inkomsten en uitgaven en dat begrijp ik, wat mij wel stoort is dat er bij overwerk op die persoon dus meer uitgaven zijn en dit heeft tot gevolg gehad dat die personen dan ook minder hoge opslagen krijgen en een lagere bonus….. Gelukkig betekend interim nog steeds tijdelijk, maar van mij mag er best een soort stichting worden opgericht die “foute interims” een stempel kan geven.

Excuses voor deze frustratie maar moest het toch even kwijt.

Met vriendelijke groet,
E

Ik werk bij een Loopbaanadvies- en reintegratiebedrijf en ben zelf Loopbaanadviseur. Zoals jullie bekend hebben dit soort bedrijven, dus wij ook, erg te lijden onder de bezuinigingen bij UWV en gemeentes op het gebied van reintegratie. Dus: nu slaat dit terug op onze eigen organisatie: financieel zwaar weer, over crisismaatregelen wordt nagedacht. Daarbij hoot o.a.: krimp. In de eerste plaats zullen enkele tijdelijke contracten (en die hebben we wel wat) niet worden verlengd. Ook bij ons is Loopbaanbehoud bij velen nu zorg nummer 1. Dat betekent ook, vooral voor mensen met een tijdelijk contract: veel accepteren, niet te kritisch…
Bezigzijn met andermans Loopbaan wordt steeds meer: bezigzijn met je eigen loopbaan. En voor de clienten die we wel hebben en moeten zien te bemiddelen geldt: er zijn nauwelijks banen. Niet ‘scoren’ betekent nòg minder nieuwe clienten….vicieuze cirkel. Wat heeft de overheid aan goede maatregelen voor deze branche in petto? Wat heeft de vakbond hier voor ideeen over?

Ik merk dat na of bij het off shoren van werkzaamheden nu de flexibilisering van werknemers een steeds grotere rol gaat spelen. Oftewel, langzaam maar zeker worden werknemers ontslagen en als mensen met specifieke kennis en capaciteiten nodig zijn, worden ze als ZZP’r ingehuurd. Voor bepaalde mensen is dit mogelijkerwijs een zegen maar voor anderen het einde van hun rust. In feite komt hiermee de arbeidszekerheid van mensen en de rechten die mensen tov een werkgever denken te hebben op de tocht te staan. Bovendien lijkt hiermee het tegenwicht wat een vakbond kan bieden in ernstige mate aangetast te gaan worden.

Bedrijven werken met diverse computersystemen. Nu ik bang ben ontslagen te worden, weet ik niet welke cursus ik het beste kan volgen. Ik ben de beste in het ene systeem, maar onwetend met een ander systeem. De tijd tikt. Ben ik langer werkloos, zal ook het mijn bekende systeem door een moderner systeem worden ingevoerd.

Door redactie toegevoegd:
Een anonieme melder geeft het volgende aan:

Melder:

Ik ben zo goed als ontslagen, maar hoe of wat, daar mag ik geen mededeling over doen, daar heb ik voor moeten tekenen.Dat is zo’n beetje standaard bij deze werkgever.

Redactie:
Dat is misschien in meer sectoren gebruikelijk. FNV PRofessionals kan slechts dit fenomeen bespreekbaar maken. Als we geen verdere gegevens van de afzender hebben, blijft het daarbij. Uw gegevens worden FNV Professionals uiteraard zorgvuldig behandeld.

Ik ben ontslagen en 60 jaar. Ik doe mijn uiterste best om een baan te vinden ,maar werkgevers denken minstens dat ik overmorgen omval. Het wordt dus erg moeilijk om een andere baan te vinden op HBO niveau, het argument is dat er altijd een betere kandidaat is.
En nu moet ik misschien wel langer blijven sukkelen om een baan te vinden.

Reeds 7 jaar ge-outsourced vanuit een zeer stabiele werk situatie in wat meer hierarchische werk situatie gekomen, Weliwaar progressie/carriere gemaakt, maar met zware ‘offers’. Inmiddels is de supporteren klant ook gereorganiseerd, en ‘wij’ weer overgenomen door een ander bedrijf. Waardoor toekomst en toebesteding van werk wederom op losse schroeven staan. Dat in combinatie met de massale (dikke premieis) uittreding van oudere collegea, kredietcrisis, best-shoring (werk naar lage lonen landen), ouder worden, scheiding, en inkomenderving, niet bepaald stimulerend. Desondanks toch weer een uitdaging gevonden. Weliswaar complex en dynamisch, en leuk, maar in combinatie met onzekere toekomst erg onrustig, wat niet echt prettig is voor je ‘geluksgevoel’. Maar het is ‘maar’ werk, relativeren, mediteren, accepteren, flexibel zijn zijn de key words. Thuis werken is een plus, het individueel werken is prettig, maar soms ‘unheimlich’ weliswaar is er nog een kantoor met collega’s die je op moet zoeken, want lachen doe je zo gaanderweg veel te weinig.

Ik doe mijn best, en leef een beetje van dag naar dag, ook als gebeurt er heel veel waar je geen invloed op hebt, ook al presenteren de bedrijven anders.

Aanpassing pensioenvoorwaarden:
eindloon naar middelloon.

Opmerking door redactie:
Dit zorgpunt is wel erg kort omschreven. Misschien heeft het te maken met pensioenkennis in het algemeen Zeker heeft het ook met de persoonlijke situatie van betrokkene te maken bij de overgang van het ene naar het andere stelsel. Het is niet per definitie slecht om van eindloon naar middelloon te gaan. Als er interesse is kan er best iets over pensioen gestart worden

Mooi dat ik deze mail heb gekregen. Ik heb voor zover ik nu kan bedenken niet direct iets dat nu speelt.

Wel zit ik met het volgende dilemma mbt de FNV, misschien kunnen jullie er iets mee. Ik zag zo snel niet op de website waar ik dit kwijt kan, vandaar maar via de mail.

De belangrijkste reden om lid te worden van FNV was solidariteit met mensen die minder goed voor zichzelf op kunnen komen. Dat ik daarmee ook zelf recht heb op hulp, mocht ik dat ooit nodig hebben, is mooi meegenomen.

Maar sinds de FNV zo fel actie is gaan voeren tegen de verhoging van de AOW-leeftijd, vraag ik me wel af of ik wel lid moet blijven van een organisatie die strijd tegen iets waar ik zelf voor ben. Ik weet dat verhoging van de AOW-leeftijd niet alles oplost, maar de jeugd op laten draaien voor een tijdig pensioen van de ouderen is ook niet solidair.
Het referendum dat een tijd geleden was gehouden over dit onderwerp was ook geen eerlijk opgezet referendum. Ik weet niet meer precies wat de keuzemogelijkheden waren, maar mijn mening kon ik er niet in kwijt, waardoor ik besloten heb niet te stemmen. Ik denk dat dit voor meer mensen geldt en het zou me niets verbazen als ik vooral in de groep van de hoogopgeleiden medestanders heb. Wellicht dus goed om onder deze groep eens te peilen hoe er over dit onderwerp gedacht wordt en iets genuanceerder naar buiten te treden. Hoogopgeleiden vormen dacht ik een steeds grotere groep in de samenleving en als jullie die ook willen vertegenwoordigen, moet je ze niet juist wegjagen.

Het stoort mij enorm dat mijn werkgever grootschalige campagnes voert via internet voor ICT arbeidskrachten, terwijl aan de andere kant beweerd wordt dat er teveel ICT ers in dienst zijn en er tegelijkertijd complete afdelingen preventief mobiel worden verklaard. De (tijdelijke Amerikaanse) directie geeft ook zonder blikken of blozen aan dat de gemiddelde leeftijd van de ICT-ers te hoog is en dat de gemiddelde leeftijd drastisch omlaag moet!

U begrijpt het al, juist de ouderen boven de 55 worden verzocht op te krassen. Zelf ben ik bijna 58 en zit dus ook in de gevarenzone. Als er onvoldoende personen vrijwillig afscheid nemen krijgen we weer toestanden van 4 jaar geleden. Bij deze Bank worden er mensen in een mobiliteitscentrum geplaatst en die verdwijnen dan na vaak vruchteloze arbeidsbemiddeling, via de achterdeur!

Het kan toch niet zo zijn dat een overheid aan de ene kant met droge ogen regelt dat mensen langer moeten werken (ik heb daardoor 3 extra jaren aan de broek gekregen) en aan de andere kant bedrijven keihard beweren de werknemers gemiddeld te oud zijn, dus moeten de ouderen plaats maken voor jongeren! Als lokmiddel wordt gebruikt de “oude” kanton rechter regeling, alsof dat het pensioenverlies en totaalinkomensverlies goed kan maken. Betere regelingen (waarbij pensioen opbouw doorgaat) zijn er niet meer.

Natuurlijk is het voor ouderen, zeker in de ICT, lastiger om alle ontwikkelingen bij te houden, want leren wordt lastiger, maar is geen reden om vroeger afscheid te nemen van mensen die vaak 30 jaar of meer heel hard voor dat bedrijf hebben gewerkt en hun beste jaren hebben gegeven.

Waarom neemt de overheid geen maatregelen om bedrijven het lastiger te maken ouder te lozen en sterker nog, waarom wordt er zoveel nadruk gelegd op vereenvoudigen van het ontslag recht! Juist daardoor zullen de zoveel geplaagde ouderen heel eenvoudig geloosd worden, zonder al te hoge kosten. Er is daardoor voor bedrijven geen prikkel meer aanwezig om ouderen in dienst te houden, terwijl de overheid dat juist wel eist!

Ik werk part time (3 dagen per week) omdat ik ook moeder ben van 2 kleine kinderen. Van hogere leidinggevende en iemand die detacheringsselecties voor ons bedrijf doet krijg ik het signaal dat je aan parttimers (niet mij in het bijzonder) niets hebt! Ze zijn er nooit! Ook moet er binnen mijn bedrijf heel veel overgewerkt worden, wat ik niet aankan (veel ziekte onder mijn kinderen en daardoor slaap tekort). Bovendien gaan we een reorganisatie in. Ik ben hierdoor niet meer zeker van mijn baan.

Graag zou ik de zorg in gaan, maar ik weet niet hoe!!

Ik ben middelbaar opgeleid, maar functioneer inmiddels wel op HBO-niveau.
Iets wat mij in zijn algemeenheid al langer bezig houd, is het feit dat medewerkers m.i. vaak nodeloos lange afstanden (balans werk/privé!) moeten overbruggen om hun werkplekken te bereiken. Niet zelden het gevolg van (nu weer) centraliseringsdrang bij met name grotere werkgevers. Hierdoor worden veel mensen ofwel in het openbaar vervoer of in de auto gedwongen. Om het fileprobleem, dat hiermee wordt vergroot, in de kern aan te pakken, heb ik een suggestie die ik nergens in de filebestrijdingsplannen van de overheid heb kunnen ontdekken.

De overheid geeft nu een vermogen uit aan het bestrijden van de symptomen door aanleg van nieuwe wegen etc.. Mijn suggestie is erop gericht de oorzaak voor een deel aan te pakken en daarmee ook op ander gebied winst te boeken voor mens en maatschappij. Waarom trekt de overheid geen geld uit om (bijv. fiscaal) te stimuleren dat (grote) werkgevers decentraal voor werkgelegenheid zorgen. Voordelen: Er wordt aan de oorzaak gewerkt / In grensregio’s, zoals o.a. Zuid-Limburg, Zeeland etc. kan voor meer werkgelegenheid worden gezorgd./ Voor part timers wordt het aantrekkelijk om te blijven werken en de uren eventueel uit te breiden.

Kan de bond niets met dit soort suggesties en wat vinden jullie ervan?

Ik vind het onrecht dat medewerkers die met openbaar vervoer naar hun werk gaan een hogere reiskostenvergoeding krijgen als mensen die met eigen vervoer naar hun werk gaan. Voorbeeld: Ik reis iedere dag 96 km met eigen vervoer om op mijn werk te komen, ik doe hier 1 uur en 15 minuten over. Met het openbaar vervoer is mijn reistijd 2 uur en 15 minuten (let wel dit is enkele reis). De vergoeding voor de auto bedraagt €106 /mnd, voor het openbaar vervoer is de vergoeding €196/mnd.
Ik vind dit zelfs discriminatie !!

Ik heb een aantal punten die extra aandacht nodig hebben:

1* Er moeten duidelijk afspraken komen over de relatie(familie,vrienden) van de aanstellers van nieuwe medewerkers een de sollicitanten die op een vacature solliciteren.

2* De vakbond moet werk maken de door de Tweede Kamer aangenomen wet om het aantal aantal commissariaten te beperken tot vijf.

http://www.nrc.nl/economie/article2433618.ece/Kamer_aantal_commissariaten_beperken_tot_vijf

Hoe kan ik meer aanbevelingen doorgeven aan de FNV?

Ik ben arbeidsrechtjuriste. Binnen mijn branche is het op dit moment juist ontzettend druk door de crisis. Daardoor ligt de werkdruk ook heel erg hoog. Helaas is er geen geld om extra personeel in te zetten.

Ik heb tezamen met mijn compagnon een assurantie/hypotheek kantoor. Wat mij nu opvalt dat de hypotheekverstrekkers bijna alles afwijzen wat niet binnen hun acceptatiekaders valt. Deze kaders zijn behoorlijk aangescherpt zodat starters het extra moeilijk gemaakt wordt om een hypotheek te krijgen. Wat voor een poos geleden nog zonder meer acceptabel was, wordt nu niet eens meer als een bespreekgeval beschouwd. Zelfs als het zonder meer voldoet aan de NHG-norm wordt dit vaak niet eens in behandeling genomen. Hele groepen uit de bevolking worden op deze manier uitgesloten van de mogelijkheid om een hypotheek te krijgen.
Voorbeelden zijn, mensen die een PGB inkomen hebben of in het verleden een lichte codering opgelopen hebben op een telecomcontract (al dan niet terecht of onterecht).

Graag zou ik daar wel eens een discussie over willen hebben

In mijn sector (assurantiën) speelt het feit dat direct writers via internet de klant lokken en al dan niet voordelig de klanten wegsnoepen bij de assurantiekantoren. Vanwege de WFT eisen worden kleine kantoren opgekocht of samengevoegd tot grote kantoren. Personeel is dan boventallig. Ik zit nu werkloos thuis en dat bevalt me allerminst. Daarbij blijkt de assurantiewereld toch te select om daarbuiten nog een baan te vinden. Ik word al afgewezen op grond van mijn CV en kom alleen nog in aanmerking voor een functie op een assurantiekantoor. Met andere woorden: ik kan geen werk vinden in een andere richting. Dat is frustrerend, zeer frustrerend. Hierdoor kan ik geen pensioen opbouwen, geen actieve bijdrage leveren aan de maatschappij etc.

Dank voor het lezen van mijn melding c.q. klacht.

Hoger opgeleide consultants (boven de 55 jaar) zijn voor de bedrijven dure krachten waarvoor in de huidige maatschappij (crisis) de uurtarieven niet meer toereikend zijn. Daarom worden deze ervaren consultants ontslagen. Daarmee hebben ze eenmalig kosten maar verder geen verplichtingen meer. Optimistisch als je bent denk je weer te kunnen starten want je heb een goed netwerk en ben ervaren. Pas op momenteel is dat erg moeilijk. Dus probeer kost wat kost te blijven werken want het is momenteel ook voor beter opgeleide moeilijk in de markt.
Zelf zoek ik een functie als Informatiemanager of ICT manager.

De huidige crisis is een enorme streep door mijn loopbaanrekening. Na mijn opleiding koos ik met mijn partner voor de vorming van ons gezin. Als hoogopgeleide moeder combineerde ik dat met een parttime baan op een lager niveau. Zwangerschap en jonge kinderen (we kregen er vier) kosten nu eenmaal veel energie, tijd en aandacht. Na verloop van tijd kwam er voor mij weer meer aandacht voor werk en loopbaan. Dus ging ik solliciteren. Dat viel niet mee, ook niet in de goede tijd, ik was immers eind dertig en beschikte niet over werkervaring “op niveau”. Die investering durfden (durven) bedrijven niet aan, ook al is er nog 30 jaar arbeidstoekomst voor de boeg. Uiteindelijk, na een paar tijdelijke jobs, kon ik aan de slag bij een klein bedrijf in een leidinggevende rol. Een plek waar ik me volop kon ontwikkelen. In mijn loopbaanvisie moest deze job de “steppingstone” zijn naar een zwaardere baan. Helaas heeft de crisis ervoor gezorgd dat het bedrijf bijna ten onder ging en ik verloor mijn baan al na een jaar. Nu, na vijf maanden actief solliciteren heb ik de hoop op een passende baan opgegeven. Ik ben inmiddels 42, werkloos, en moet concurreren met enorm aantal ervarener(?) en jongere arbeidskrachten. Mijn leidinggevende ervaring wordt te gering geacht. Ik wordt slechts uitgenodigd voor functies in een ondersteunende rol. Nu ben ik, alweer parttime, aan de slag als secretaresse (!) bij een mooi bedrijf. Havo en gezond verstand is voor deze functie echt voldoende. Ik ben dan ook enorm gefrustreerd: alle praatjes over het belang van vrouwen op de arbeidsmarkt ten spijt, heb ik ervaren dat niemand daarin wil investeren. Of moet ik zeggen in de groep 35+? Alsof het hebben van kinderen je verstand aantast. Ben ik een treurige uitzondering of zijn er meer vrouwen die deze frustraties delen?

levensfasebewust personeelsbeleid.
daar doen ze dus in dit bedrijf niet aan. als niet-hoogopgeleide 50+ moet je gewoon hetzelfde presteren met hetzelfde enthousiasme en dezelfde ambities als de jongere hoogopgeleide collega’s

L.S.
Met mijn 55 jaar gaat het leren van theorieën niet meer zoals vroeger en erin stampen van rijtjes gegevens levert mij problemen op. Waar ik tegenaan zit te hikken is de soms gestelde verplichting tot certificering, zoals ITIL en CMMi.
Leren op zichzelf (de cursus) is zeker geen probleem, graag zelfs.

foute managers die alleen het accent leggen op het negatieve en op productiviteit.Pas als je niets hoort is het goed.Negatieve feedback gaat altijd achter je rug om via de manager.De klant heeft altijd gelijk .

Mijn bedrijf wordt al enige maanden gereorganiseerd door Mckinsey.Door Mckinsey gegarandeerde uitkomst<30 % reductie personeelskosten.
Hoe, tot nu toe door ouderen en kritische mensen te dumpen.Levert dat later problemen op dan worden jongeren op een laag salaris en tijdelijke contracten ingehuurd om ontslagen werknemers met een vast contract te vervangen.

Ouder worden binnen een bedrijf en in dienst kunnen blijven bij dezelfde baas is beslist niet langer vanzelfsprekend. Het up-or-out principe (carrière maken of vertrekken) zorgt bij sommige beroepsgroepen als bv. juristen voor voldoende doorstroming. Na een aantal jaren opleiding en je best doen bij een bedrijf stroom je dan of door naar de top of ga je je heil elders zoeken. Dit principe geldt weliswaar in veel mindere mate binnen de ondersteunende diensten, maar mobiliteit en verjonging zijn ook daar tot kernbegrippen verheven. Veranderen van werkgever is voor oudere werknemers echter vaak minder aantrekkelijk: opgebouwde rechten maken een overstap vaak lastig. Met als gevolg dat iemand blijft zitten, al dan niet bovenschalig, vaak zonder verdere mogelijkheden van uitloop of promotie. Toch willen de bedrijven het liefst alleen nog jongere, zich volop ontplooiende werknemers in de groei van hun leven. Er is sprake van (on-)verhulde leeftijdsdiscriminatie. Zo heeft de creditcrisis nu reeds geleid tot het wegsaneren van de 60+-ers in ons bedrijf. Alom wordt ook ons werknemers nu gemeld dat het niet langer meer vanzelfsprekend is dat wij onze loopbaan bij het bedrijf zullen kunnen voltooien. De oudere werknemers maken zich daarom grote zorgen dat ze nog voor het bereiken van hun 65-ste op straat worden gezet al dan via afvloeiing of ontslag en al dan niet met een zakje geld. Geen aanlokkelijk perspectief in een sociaal klimaat van versoberende WW en toenemende werkeloosheid. Het bedrijf wil namelijk niet langer rekening ermee houden dat iemand die ouder wordt minder snel, flexibel, leergierig of inzetbaar en soms wat vaker ziek is. Dit kan uiteindelijk resulteren in slechtere beoordelingen voor degene die minder goed met het jongere segment (= de norm) kan meekomen. Een gedwongen exit boven de 55 vanuit saneringsoogmerk blijkt niet langer meer taboe. Waar dit vroeger als asociaal zou worden gekenmerkt, lijkt er nu binnen het bedrijf geen enkel gevoel meer te bestaan van samen verantwoordelijkheid dragen voor de ouderen binnen het bedrijf. Het maatschappelijk oogmerk van het bedrijf lijkt gereduceerd tot het maken van veel winst voor de happy few aan de top. Hoe dat moet gaan met de overheidsplannen van een AOW op 67-jarige leeftijd? Een volstrekt absurd, onuitvoerbaar en irreëel plan dat in strijd is met de genoemde teneur tot verjonging in de bedrijven. Ik pleit dan ook voor een nog veel hardere opstelling van de vakbonden op dit gebied en voor meer aandacht voor de positie van de oudere werknemer.

Waar ik veel last van heb zijn beveiligingsprotocollen van ICT. Ik werk bij Staatsbosbeheer. Innovatie wordt gehinderd doordat de computersystemen vrijwel compleet zijn dichtgetimmerd. Ieder innovatief idee moet eerst door allerlei impactanalyses, testomgevingen, enzovoorts. Daardoor kan het installeren van bijvoorbeeld simpele software om GPS-apparaten te ondersteunen jaren op zich laten wachten. Mensen raken soms sterk ontmoedigd als ze op kantoor iets willen, wat door de buitenwereld al lang en breed gebruikt wordt. De rest van de wereld is bezig met windows 7, Staatsbosbeheer heeft nog windows2000. Een van de oorzaken is dat er, wegens de jarenlange bezuinigingen op de organisatie, per personeelslid een relatief zeer laag bedrag voor ict wordt uitgetrokken. Dit bedrag ligt bij andere organisaties, zoals provincies, gemeenten of waterschappen ligt dat veel hoger.

Conclusie van een voormalig voorzitter plaatselijke FNV industriebond met 1200 leden gedurende 9 jaar.

totaal ander werk nu en tot mijn grote schrik moet ik constateren, dat in het bedrijf waar ik werk de animo om in een vakbond zo egoïstisch is omdat het geld kost en daar men geleerd heeft op de hoge school en universiteit dat een lidmaatschap alleen maar schadelijk is voor je carrière, vandaar op 1 na (deze schrijver ) geen leden ook niet bij ons neven bedrijf totaal dus ongeveer 160 personen.

Bij gesprekken met de collega’s komt dit zeer sterk naar voren. Overigens er bestaat wel een OR in beide ondernemingen en de bedrijven hebben nooit iets laten merken van tegenstand naar een vakbond. De ongeïnteresseerde werknemers vinden dat ze mans genoeg zijn om zelf eventuele problemen op te lossen.

Bij diverse discussies met andere hoog opgeleide personen komt dezelfde gewaarwording naar voren betreffende de vakbond voor de hoger opgeleide niet goed voor de carrière en men kan zelf alles beter.

Wat wel opvalt is dat hoe hoger de positie hoe meer men elkaar baantjes en bonussen toespeelt want men dekt elkaar, dit is ook een onderdeel van de opleiding op de hogere scholen. Laat elkaar nooit vallen.

Mijn conclusie is dus oppassen voor clan vorming van elitaire personen zo men zichzelf graag naar voren brengt .

de meeste hebben een minderwaardige houding tegenover lager opgeleide personen.

Hopende dat u hier verder studie van wilt maken om dit nader te bestuderen. Het komt namelijk in alle bedrijfstakken zowel privé als overheid voor. Er is een duidelijke klasse maatschappij aan het ontstaan.

Men ziet niet dat wij uiteindelijk allemaal maar werknemers zijn die zichzelf noodgedwongen verhuren om een broodnodig inkomen te vergaren. ook telt dit voor een directie en managers of een buschauffeur of wat dan ook.

met vriendelijke groet

Mijn werkgever hanteert sinds kort het beleid dat promoties maar 2x per jaar worden doorgevoerd. Dit betekent dat wanneer ik midden juli (net ná de halfjaarlijkse promotieronde) promotie maak, ik per januari van het komende jaar pas de bijbehorende salarisverhoging krijg. Ik vraag me af of dit wettelijk gezien wel mag? Van de ene kant sta ik natuurlijk niet te springen om zonder financiele compensatie een half jaar lang extra taken en verantwoordelijkheden op me te nemen, van de andere kant betekent het niet akkoord gaan hiermee dat iemand anders er met mijn functie ‘vandoor gaat’ terwijl ik mag blijven zitten op mijn oude plek en wellicht in de toekomst al helemaal niet meer in aanmerking kom voor promotie / een andere functie.

Wij zijn onderdeel van een Angelsaksisch bedrijf en dat is op veel fronten te merken.
UK wordt altijd maar met NL vergeleken ( qua aanpak van klanten)en dat gaat o.a door cultuurverschillen m.i. en van kollegae niet op.
Wij moeten altijd a la minute reageren op vragen maar van de andere kant komt er meestal geen of een te late reaktie. Een vakbond is natuurlijk helamaal iets uit den boze! Aantal jaren terug hebben we de destijdse Engelse bestuurder eens een gesprek aan laten gaan om te laten horen hoe de Ned. vakbeweging akteert. Mocht de eigenaar ( wij zijn een private onderneming niet weten….
Verder wordt er niet of nauwelijks gecommuniceerd als medewerkers( moeten) vertrekken. Door een nieuw waarderings-en beloningssysteem zijn de vooruitzichten op andere posities niet of nauwelijks mogelijk. en zo kan ik nog wel even doorgaan. maar laat het hier maar bij.

Sinds vorige week heb ik concentratie problemen op mijn werk. Dat komt omdat er een verbouwing gaande is in ons kantoorpand. Ik heb gevraagd om thuis te werken. Dat is geweigerd door mijn werkgever.

Wat moet ik nu doen?

Ontvangen per e-mail: “Sinds jaar en dag zet mijn werkgever zich in voor een volwassen MVO-beleid. Als medewerkers worden we er van doordrongen dat een voldragen MVO-beleid onze toekomst beter maakt. Steeds meer mensen raken er van doordrongen dat dit een juiste benadering is. Vanwege de crisis wordt nu gekort op faciliteiten van medewerkers; kleinere lease auto’s met langere contracten, minder faciliteiten met reizen, goedkopere ticket en hotels, geen overnachtingen bij cursussen, kleinschaliger- en goedkopere teambuilding activiteiten. Dat kan allemaal best, maar hoe verhoudt zich dat met MVO? Komt ergens een grens in zicht? En waar staan bij MVO de eigen mensen?”

Ontvangen per e-mail: “Ik heb met mijn werkgever frequent afspraken om mijn inzetbaarheid en vakkennis te vergroten en m’n ambities waar te maken. Normaal gesproken loopt dat allemaal prima en kom ik goed aan mijn trekken. Vanwege de crisis zijn en dit jaar veel minder mogelijkheden. Wat zal ik doen, want ik wil niet achterblijven?”

De werkdruk door hervormingen bij onze bank erg hoog. Er wordt van ons verwacht meer werk te doen met minder mensen. Wij werken minimaal 2 keer per week over. Zonder daarvoor een extra beloning te ontvangen.

FNV wat moet ik doen?

Ik vervul een bestuursfunctie bij een kerkbestuur in mijn woonplaats. Ineens wil mijn werkgever dat ik alle nevenfuncties meld, zelfs als ik daarvoor in het verleden al goedkeuring heb gekregen. Dit omdat de regels die werkgever hieromtrent hanteert, verscherpt zijn. Dit om belangenverstrengeling te voorkomen en een vernieuwde corperate code of conduct in te voeren.
Wat moet ik hiermee. Kan dat zomaar en wat doen anderen en andere bedrijven met dit onderwerp??